وضعیت اصلی دوخت موازی (کوک مستقیم)
این امضا، دوخت پایه گلدوزی تخت است. تکنیکهای پیچیده-مانند تائو جن (دوخت در هم قفل شده)، چیانگ ژن (دوخت لایهای)، و سو او ژن (دوخت ترکیبی)-همه از تغییرات و لایهبندی بر اساس منطق دوخت موازی مشتق شدهاند.
از آموزش اولیه کارآموزان گرفته تا پرکردن قسمت های رنگی بزرگ در تکه های گلدوزی شده مختلف، تقریباً هیچ کار تخت دوزی بدون آن کامل نمی شود. پرکاربردترین دوخت در صنایع دستی است.
منطق عملیاتی آن ساده و مستقیم است: نخ مستقیماً از یک طرف طرح کلی الگو به سمت دیگر کشیده میشود و در خطوط موازی-چه عمودی، افقی یا مورب مرتب شده است. به شدت از همپوشانی یا آشکار شدن پایه پارچه جلوگیری می کند، و به طور کامل به الزامات اصلی گلدوزی تخت می رسد: "مسطح، مرتب، یکنواخت و صاف".
سایر بخیه های پرکاربرد
فراتر از دوخت موازی، سه نوع زیر نیز دوخت های رایج هستند که به طور گسترده در گلدوزی تخت استفاده می شوند:
تائو ژن (دوخت در هم تنیده): رایج ترین دوخت واقع گرایانه در تکه های گلدوزی ظریف سوژو. با جایگزین کردن دوخت های بلند و کوتاه به یکدیگر، شیب رنگ طبیعی ایجاد می کند. این تکنیک اصلی برای ارائه تفاوت های ظریف گل ها، پرها و ویژگی های صورت انسان است.
کیانگ ژن (دوخت لایه ای): یک دوخت سنتی کلاسیک گلدوزی تخت. این شامل دوخت در لایه ها و دسته ها، انتقال از رنگ های تیره به روشن است. مرزهای رنگی متمایز ایجاد می کند که با این وجود به طور طبیعی تغییر می کند و آن را به طور گسترده در لباس های سنتی و الگوهای تزئینی قابل استفاده می کند.
سو هه ژن (دوخت ترکیبی): یک دوخت رایج در سبک هایی مانند گلدوزی شیانگ. بخیه های بلند و کوتاه در هم آمیخته و با هم ترکیب می شوند که منجر به تغییر رنگ ملایم بدون مرزهای مشخص می شود. در ارائه رنگ های ظریف پوست و بافت مو یا خز عالی است.





